Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

«Το Μυστήριο της Ζωής» στο Πλανητάριο

«Το Μυστήριο της Ζωής» είναι ο τίτλος της νέας ψηφιακής παράστασης που παρουσιάζει επίσημα στο κοινό το Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο του Ιδρύματος Ευγενίδου σε ειδική εκδήλωση, με ελεύθερη είσοδο, την Τρίτη 31 Ιανουαρίου.

Είναι η πρώτη μιας τριλογίας παραστάσεων αφιερωμένων στις διάφορες πτυχές του προαιώνιου ερωτήματος του ανθρώπου για το αν είμαστε μόνοι μας στο Σύμπαν.

Η παράσταση πραγματεύεται την εμφάνιση της ζωής στη Γη και τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου οδηγώντας στην εντυπωσιακή ποικιλομορφία όλων των ειδών ζωής του πλανήτη μας.

Ξεκινάει με μια παρουσίαση της γέννησης του Ηλιακού Συστήματος και της Γης και συνεχίζει περιγράφοντας τους δομικούς λίθους της ζωής, ορισμένες από τις βασικές θεωρίες που αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια σχετικά με την απαρχή και τα πρώτα βήματα της ζωής, τις περίφημες θεωρίες του Δαρβίνου για την Εξέλιξη, καθώς και τη σημασία που έχει η μελέτη των απολιθωμάτων στην αποκρυπτογράφηση του τρόπου με τον οποίον εξελίχθηκε η ζωή στο διάβα των γεωλογικών αιώνων.

Η παράσταση αυτή αφιερώνεται στον αξέχαστο και επί χρόνια παλαιό συνεργάτη του Ομίλου Ευγενίδη, τον αείμνηστο καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιά Αλέξανδρο Σταυρόπουλο, του οποίου το δίτομο έργο, Η Ζωή σ’ Επίπεδο Μορίων (Ίδρυμα Ευγενίδου, 2007), αποτέλεσε τη βάση της παράστασης.



Αναφερόμενος στο «Μυστήριο της Ζωής», ο Διευθυντής του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου κος Διονύσης Σιμόπουλος τονίζει ότι «… Όπως και με τις προηγούμενες πλανηταριακές μας παραστάσεις, το ίδιο και στην παρούσα, η “από καθέδρας” παρουσίαση και διάδοση των νέων γνώσεων έχει αντικατασταθεί από μια παρουσίαση “ψυχαγωγικής επιμόρφωσης”.

Η μεγάλη ποικιλία θεμάτων στον τρισδιάστατο χώρο του Πλανηταρίου, κερδίζει τη συμμετοχή των θεατών του, οι οποίοι “ψυχαγωγούνται” (με όλη τη σημασία της λέξης) μαθαίνοντας.

Μετά από 50 χρόνια εξέλιξης, άλλωστε, το Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο έχει μεταμορφωθεί σ’ ένα ευέλικτο διεπιστημονικό κέντρο παρουσιάσεων που υπηρετεί όχι μόνο τις επιστήμες, αλλά και τις τέχνες, και απευθύνεται σ’ ένα ευρύ κοινό, ανεξαρτήτως ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου.

Στις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις του Πλανηταρίου χρησιμοποιούνται πλέον όλες οι δημιουργικές και τεχνικές δυνατότητες που παρέχουν σήμερα τα οπτικοακουστικά μέσα και οι νέες τεχνολογίες, ώστε να γίνει η αφήγηση της ιστορίας της επιστήμης με τρόπο συναρπαστικό».

Οι τρισδιάστατες σκηνές εικονικής πραγματικότητας της παράστασης βασίζονται στην τριεθνή συνεργασία του Ευγενιδείου Πλανηταρίου, του Πλανηταρίου Μόρισον στην Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο και της Ολλανδικής εταιρείας Mirage 3D στη Χάγη.

Τη σκηνοθεσία υπογράφουν ο Ryan Wyatt (Πλανητάριο Μόρισον) και ο Robin Sip (Μιράζ 3D), ενώ τη σεναριακή προσέγγιση και προσαρμογή των σκηνών της ελληνικής παράστασης έκανε ο σκηνοθέτης Παναγιώτης Σιμόπουλος.

Την παράσταση αφηγείται στα Ελληνικά η Θέμις Μπαζάκα, ο Κοσμάς Δεβελέγκας και ο Γιάννης Στεφόπουλος, ενώ στην Αγγλική εκδοχή ακούγεται η Jodie Foster, o Tony Maples και o Michael Harrigan.

Το sound design είναι του Στέφανου Κωνσταντινίδη, η μίξη ήχου του Αναστάσιου Κατσάρη, ενώ την ηχογράφηση της μουσικής του Μίμη Πλέσσα έκανε ο Νάσσος Σωπύλης.


Πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να αντλήσετε από τον δικτυακό τόπο του Ιδρύματος Ευγενίδου www.eugenfound.edu.gr και από το Facebook [Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο (Eugenides Planetarium)].


ΙΔΡΥΜΑ ΕΥΓΕΝΙΔΟΥ, Λ. Συγγρού 387 - 175 64 Παλ. Φάληρο (Είσοδος από Πεντέλης 11) Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 9469 600

πηγή:http://www.nooz.gr

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

“μουσικοθεατρική” δράση για παιδιά, στον Ιστό

Η “μουσικοθεατρική” ομάδα του Ιστού,
οργανώνει την 1η δράση της, με το παιδικό τμήμα ,
την Κυριακή 29 Ιανουαρίου, στις 5:30 το απόγευμα στο χώρο του Ιστού.
Η πρώτη επαφή με τα παιδιά θα γίνει με παιχνίδια γνωριμίας και κίνησης βασισμένης στη μουσική, μέσα απ’ αυτά θα δημιουργήσουμε τη δική μας ιστορία.

Η δράση είναι για παιδιά προσχολικής ηλικίας και Δημοτικού. 

Περισσότερα στο blog του Ιστού: http://istosxaidari.wordpress.com/

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

3ο παιδικό εργαστήρι στον Ιστό

Η “καλλιτεχνική” ομάδα του Ιστού οργανώνει το
3ο παιδικό εργαστήρι

Μαθαίνουμε να επαναχρησιμοποιούμε το χαρτί…
Επανάχρηση, το απαραίτητο βήμα πριν την Ανακύκλωση…

Χρησιμοποιώντας παλιές εφημερίδες, φτιάχνουμε τα δικά μας μολύβια και στυλό…
Μαθαίνουμε την διαδικασία παρασκευής χαρτιού, αρχίζοντας με την παρασκευή του δικού μας χαρτοπολτού…
Ξεκινάμε την προεργασία για τις μάσκες των Αποκριών…
Είσοδος ελεύθερη...
Το εργαστήρι θα ξεκινήσει στις 18:00, όχι στις 17:30

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Παιχνίδι για παιδιά: Σώσε το μουσείο.



Στο μουσείο με τα αιγυπτιακά εκθέματα έγινε σεισμός. Αν νομίζεις ότι είναι εύκολο να σώσεις τα βάζα που πέφτουν, τότε δοκίμασε. 
Καλή τύχη.
[Κάνε κλικ επάνω στη φωτογραφία για να παίξεις το παιχνίδι.]
 

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Πρόταση – Θέατρο για παιδιά: Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου


Πρόταση - Θέατρο για παιδιά: Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου
Ένα από τα πιο σημαντικά και πολυδιαβασμένα έργα της Άλκης Ζέη, «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», ανεβαίνει στην παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, δραματοποιημένο από το σκηνοθέτη και παιδαγωγό Τάκη Τζαμαργιά.
Ο μικρός Πέτρος είναι μόλις εννιά ετών, όταν το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του ’40  ηχούν οι σειρήνες του πολέμου και η ανέμελη ζωή του μετατρέπεται σε ένα αγώνα για επιβίωση. Η σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας μέσα από τον «περίπατο» ενός παιδιού, από την κήρυξη του πολέμου και την Αντίσταση μέχρι την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Αθήνα.
Η σκηνοθεσία του Τζαμαργιά, οι ερμηνείες των ηθοποιών, η προεργασία για τη μετεγγραφή του, ούτως ή άλλως εξαιρετικού, λογοτεχνικού κειμένου και από τον Σάββα Κυριακίδη, έχουν ως αποτέλεσμα μια παράσταση άκρως διασκεδαστική, χωρίς να γίνεται ποτέ γελοία όπως συνηθίζουν οι περισσότερες παραστάσεις για παιδιά. Είναι μια παράσταση παιδευτική, που σέβεται τους θεατές, ακόμη και αν αυτοί είναι μερικά 10χρονα, ενώ παρακολουθείται το ίδιο ευχάριστα και από τους ενήλικες, οι οποίοι ίσως δε κατορθώσουν να συγκρατήσουν και τα δάκρυά τους σε ορισμένα σημεία.
Τα δυσάρεστα γεγονότα, όπως ο πόλεμος, η πείνα και ο θάνατος, δίνονται μέσα από την παιδική ματιά, πάντα με τρυφερότητα και αφήνουν στο τέλος μια γλυκόπικρη γεύση, ανατρέποντας την εξωφρενική αντίληψη που κυριαρχεί τελευταία πως «δεν πρέπει να παρουσιάζουμε στενόχωρα θέματα στα παιδιά». Τα μεγαλύτερα παιδιά θα παρακολουθήσουν ευχάριστα, ενώ για ηλικίες μικρότερες των εννέα, καλό θα ήταν να υπάρξει μια προεργασία από τους γονείς, ως προς το θέμα της παράστασης.
Τέλος, θα κάνουμε μια μνεία και στο πρόγραμμα της παράστασης το οποίο περιείχε χρήσιμες πληροφορίες και εκπαιδευτικά παιχνίδια και μας άρεσε πολύ.

Θέατρο REX – Παιδική Σκηνή – Σκηνή «Κατίνα Παξινού»
Πανεπιστημίου 48, Κέντρο
Τηλ.: 2103301881
Παραστάσεις: Πρωινή: Σάβ. 3 μ.μ., 6 μ.μ., Κυρ.11.30 π.μ., 3 μ.μ.
Εισ.: € 10.

πηγή: http://www.xblog.gr

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΣΕΞ

Μαθήματα σεξουαλικής ενημέρωσης για παιδιά 4-12 ετών.
Σεξουαλική αγωγή για παιδιά. 20 μικρές ιστορίες από παλαιά προσφορά (σε βιντεοκασέτες) της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ».
Τίτλος τους: ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
Προέρχονται από εφτά βιντεάκια που βρήκαμε στο κανάλι του χρήστη agallo17 (http://www.youtube.com/user/agallo17).

Παιδιά έχετε απορίες; Η γιαγιά έχει γνώσεις και χρόνο!











Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

1ο παιδικό εργαστήρι στον "ΙΣΤΟ" στο ΧαΙδάρι

Το καλλιτεχνικό εργαστήρι του “ΙΣΤΟΥ” πραγματοποιεί το
“1ο παιδικό εργαστήρι”
την Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012
στις 5:30 το απόγευμα
στο χώρο του “ΙΣΤΟΥ”, στο “Παλαιό Δημαρχείο”
Κουμουνδούρου και Νικομηδείας, στο Χαϊδάρι.
Μαθαίνουμε για την ιαπωνική τέχνη του “origami”.
Τον 6ο αιώνα μοναχοί βουδιστές μετέφεραν τα μυστικά του χαρτιού στην Ιαπωνία όπου άρχισε να χρησιμοποιείται στην καθημερινή ζωή. Οι Ιάπωνες δίπλωναν το χαρτί φτιάχνοντας δώρα και απασχολώντας τα παιδιά τις βροχερές μέρες που έπρεπε να μένουν στο σπίτι. Έτσι το δίπλωμα του χαρτιού έγινε παράδοση και μεταφέρθηκε από γενιά σε γενιά φτάνοντας ως τις μέρες μας.
Τα πρώτα σχετικά βιβλία γράφτηκαν τον 18ο αιώνα και το όνομα origami (που προέρχεται από τις λέξεις oru = διπλώνω και kami = χαρτί) εμφανίστηκε τον 19ο αιώνα.
To origami εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο και σήμερα υπάρχουν πολλοί οργανισμοί που ασχολούνται μ’ αυτό.
Το origami δεν χρησιμοποιείται μόνο ως εικαστική τέχνη και τρόπος διασκέδασης , αλλά έχει εφαρμογές και σε τομείς όπως τα μαθηματικά , η αρχιτεκτονική , η ιατρική (ως μέθοδος θεραπείας) κ.α.
Δωρεάν συμμετοχή

Περισσότερα για τον ΙΣΤΟ στο blog του http://istosxaidari.wordpress.com

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Βιβλία: Ο θεός στα μάτια των παιδιών




ΑΛΜΠΕΡΤ ΜΠΙΖΙΝΓΚΕΡ, ΧΕΛΓΚΑ
ΚΟΛΕΡ-ΣΠΙΓΚΕΛ
Υπάρχει θεός;
Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ - 2011
σελ. 192, τιμή € 9,90
«Οι αφηγητές της Βίβλου δεν είναι δημοσιογράφοι, αλλά άνθρωποι που έχουν ζήσει κάτι το ιδιαίτερο. Υπάρχει διαφορά».
Ματίας Μόργκενροτ – σελ. 43 του βιβλίου

Οταν το βιβλίο αυτό, με το παιδικό εξώφυλλο, προσγειώθηκε στο γραφείο μου μού φάνηκε «ουρανοκατέβατο». Αφενός γιατί αυθόρμητα είπα: «Επιτέλους. Κάποιος τόλμησε να απαντήσει για το ζήτημα στα παιδιά!» και αφετέρου γιατί σκέφτηκα: «Τι το επιστημονικό έχει ώστε να το παρουσιάσω στο ΒΗΜΑscience;».
Το άνοιξα λοιπόν γεμάτος ανάμεικτα συναισθήματα, αλλά και θύμησες από την προσωπική μου εμπειρία απαντήσεων στα παιδιά μου για το ίδιο θέμα. Βλέπετε, το πώς χειρίζεται ο κάθε γονιός το μέγιστο αυτό ερώτημα του ανθρώπου και πώς καταφέρνει να το απαντήσει για χάρη των παιδιών του παιδαγωγικά και εύληπτα, χωρίς να νιώσει υποκριτής παντογνώστης... είναι ένα καλοφυλαγμένο μυστικό του καθενός μας.
Ενας άλλος λόγος που με έκανε δύσπιστο ήταν η αποκάλυψη – στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, αλλά το είδα από την αρχή – ότι οι συγγραφείς είναι θεολόγοι. Ο γεννηθείς το 1948 δρ Αλμπερτ Μπίζινγκερ είναι καθηγητής Θρησκευτικής Παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο του Τίμπιγκεν και η δρ Χέλγκα Κόλερ-Σπίγκελ – γεν. το 1962 – συνάδελφός του στην Ανωτάτη Σχολή Παιδαγωγικής του Φόραρλμπεργκ. Ομοίως, οι άλλοι δεκατρείς συγγραφείς κεφαλαίων του βιβλίου είναι θεολόγοι ή θεολογούντες δάσκαλοι και καθηγητές, από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία. Πόσο «αντικειμενικοί» θα μπορούσαν να είναι στις απαντήσεις τους;
Οπως προέκυψε από την ανάγνωση, η προσέγγισή τους είναι ευρηματικά συνετή: αντί να ζαλίζουν τα παιδιά με κατήχηση ή και παράθεση των αντιπαραθέσεων των μεγάλων για το θέμα, προτίμησαν την ήρεμη και προσγειωμένη «συζήτηση», με επιχειρήματα περισσότερο ψυχολογικά. Κάνουν αρκετές υπερβάσεις ως θεολόγοι, αποδεχόμενοι και υιοθετώντας στις απαντήσεις τους τα ευρήματα της επιστήμης – κυρίως για τη δημιουργία του κόσμου – και εξηγούν ζητήματα αμφιλεγόμενα – όπως η απεικόνιση του Θεού, η αποτελεσματικότητα της προσευχής ή τα θαύματα – με παραδείγματα που παραπέμπουν στην ψυχοθεραπευτική επίδρασή τους στον άνθρωπο και τη δύναμη που αντλεί από τον διαλογισμό και την αυτοσυγκέντρωση, την ενδοσκόπηση των μύχιων σκέψεών του..., το γνώθι σ’ αυτόν τελικά. Γράφουν απλά, φιλικά και ντύνουν τις σελίδες τους με σκίτσα παιδικά. Ο,τι πρέπει, θα έλεγε κανείς, για να το διαβάσουν παιδιά.
Ωστόσο, όταν τελείωσα το βιβλίο, ένιωσα πως θα ήταν πιο χρήσιμο όχι ως ανάγνωσμα των παιδιών αλλά των γονιών τους. Οχι γιατί το απέρριψα, αλλά γιατί κατάλαβα πως δεν πρέπει κανένα βιβλίο, όσο καλογραμμένο, να κάνει τη δουλειά που οφείλει να κάνει ένας γονιός. Το βιβλίο αυτό είναι πολύ χρήσιμο ως «λυσάρι» για τον γονιό, που θα το διαβάσει ο ίδιος, θα πάρει ιδέες για το πώς να χειριστεί το ζήτημα, αλλά θα δώσει τελικά τις απαντήσεις που εκείνος θα σκεφτεί, που θα τον εκφράζουν χωρίς να προδίδουν τα πιστεύω του, που θα δώσουν στα παιδιά του την «τίμια άποψη του μπαμπά και της μαμάς». Αγοράστε το λοιπόν, διαβάστε το και ύστερα ξανασκεφτείτε το γεφύρωμα των όσων ξέρετε τώρα πια «για τον Θεό» με τα όσα ξέρουν ή θέλουν να ξέρουν «για αυτόν» τα παιδιά σας.
ΥΓ.: Πρέπει να ομολογήσω ότι αρχικά επιχείρησα να το δώσω να το διαβάσει η 12χρονη κόρη μου. Ομως η απάντησή της ήταν συγκλονιστικά αφοπλιστική: «Διάβασέ το εσύ. Ο,τι κι αν λέει, εγώ δεν θέλω να μου ταράξει τα όσα πιστεύω, είτε σωστά είτε λάθος»


a.kafantaris@gmail.com

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Σελίδες μαθηματικών, με παιχνίδια για παιδιά!


Τα μαθηματικά είναι παιχνίδι! Εάν, φέτος, το παιδί σας τελειώνει γρήγορα τα μαθήματά του, μπορείτε να το αφήνετε να επισκέπτεται αυτές τις σελίδες μαθηματικών στο διαδίκτυο! 
Ποτέ τα μαθηματικά δεν ήταν τόσο συναρπαστικά! Θέλετε να παίξετε  παιχνίδια με αριθμούς; Βρείτε τα εδώ!
Και από εδώ μπορείτε να μυήσετε το παιδί σας στον μαγικό κόσμο της γεωμετρίας!
Για να παίζει το παιδί σας στα δάχτυλα στα κλάσματα μπείτε εδώ! 
Και από εδώ είναι σίγουρο ότι θα μάθετε πολλαπλασιασμό!
Επίσης από εδώ μπορείτε να μάθετε να μετράτε την ώρα και όχι μόνο!
Τα μαθηματικά και η επανάληψη πριν ν' αρχίσει το σχολείο, μπορεί να είναι συναρπαστικά! Καλή διασκέδαση! 


Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

Τα πρώτα βιβλία σε πωλήσεις για παιδιά το 2011

Οι πωλήσεις των παιδικών βιβλίων μέσα από το βιβλιοπωλείο Δοκιμάκης για το 2011 !!!

  1.  Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα Νο 5, Τζέφ Κίνι, Ψυχογιός
  2.  Το δώρο της παπλωματούς, Jeff Brumbeau,΄Αγκυρα
  3.  Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας, Χορχέ Μπουκάι, Opera
  4.  O Μάϊκ ο Φασολάκης Τα Χριστούγεννα του Μάϊκ, Μαρί Κυριακού,  Λιβάνης
  5.  Ο Τριγωνοψαρούλης επιστρέφει , Βαγγέλης Ηλιόπουλος,Πατάκης
  6.  Το ημερολόγιο μιας ξενέρωτης: Νο 2 , Ρέιτσελ Ρενέ Ρέσελ,Ψυχογιός
  7.  Ο μικρός Πρίγκιπας, Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ, Πατάκης
  8.  Τα 39 στοιχεία ( βιβλία 7,8,9 και 10), εκδ. ’Αγκυρα
  9.  Ο μικρός Νικόλας, Ρενέ Γκοσινί, Σύγχρονοι ορίζοντες
10. Το σεντούκι με τις 5 κλειδαριές, Ευγένιος Τριβιζάς,Κέδρος
11. Ένα γουρούνι με ταλέντο,Λήδα Βαρβαρούση,Παπαδόπουλος
12. Η κραυγή των λύκων , Βασίλης Κουτσιαρής- Γιάννης Διακομανώλης, εκδ. 
       Δοκιμάκης
13. Ο θησαυρός της Βαγίας,Ζωρζ Σαρή, Πατάκης
14. Τα τρία μικρά λυκάκια, Ευγένιος Τριβιζάς, Μίνωας
15. Το καπλάνι της βιτρίνας, Αλκη Ζέη, Μεταίχμιο
16. Το δάσος που άλλαξε όνομα, Λιάνα Δενεζάκη, Λιβάνης
17. Ο Θησέας, Φίλιππος Μανδηλαράς, Παπαδόπουλος
18. Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουνε, Μαρτίν Αγκάσι,Μεταίχμιο
19. Το ψέμα , Ζωρζ Σαρρή, Πατάκης
20. Το δέντρο που έδινε, Σελ Σίλβερσταϊν, Δωρικός



πηγή:  http://zhtunteanagnostes.blogspot.com

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Βγάζουν τη Θεατρική Αγωγή από τα σχολεία

 
 
Υπουργικές αποφάσεις έρχονται και παρέρχονται! Πριν από ένα χρόνο, η Θεατρική Αγωγή μπήκε στα σχολεία με υπουργική απόφαση. Ένα χρόνο μετά, βγαίνει. Ας θυμίσουμε στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου που λέει και ξελέει ότι το θέατρο γεννήθηκε στην Ελλάδα.

Ας το τιμήσουμε και ας το αξιοποιήσουμε ως ΜΑΘΗΜΑ ζωής και ας μην το χαντακώσουμε στη Β πρόταση των αναλυτικών προγραμμάτων. Το θέατρο δεν είναι παρασχολική δραστηριότητα που διανθίζει τις υπόλοιπες τέχνες. Διανθίζεται από όλες τις τέχνες, δεν τις διανθίζει. Δεν ειναι σχολική γιορτή για φιλόδοξους δασκάλους και φιλολόγους. Είναι το μάθημα που αγαπήθηκε από τους μαθητές, είναι το όραμα των θεατρολόγων.

Καλούμε το αρμόδιο υπουργείο να σκεφτεί ότι υπάρχουν μαθητές που δεν θα πάνε ποτέ σε θεατρική παράσταση λόγω της οικονομικής δυσχέρειας... Ας παίξουν και ας δουν θέατρο μέσα στις τάξεις τους. Αφήστε τα παιδιά να αυτοσχεδιάσουν!

Ανθή Κοντορούση,
Λία Λάμπρου,
θεατρολόγοι

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Ποιο ήταν το πρώτο παιδικό βιβλίο;

Ο John Newbery ήταν το πρώτος εκδότης για παιδικά βιβλία τα οποία είχαν μάθηση και διασκέδαση μαζί, έτσι εφηύρε το είδος. Το πρώτο βιβλίο αυτού του είδους δημοσιεύθηκε το 1744, και θεωρείται ορόσημο στην παιδική λογοτεχνία. 

Έχει τίτλο (τον μεγαλύτερο που έχει δωθεί σε βιβλίο) "A Little Pretty Pocket-Book, intended for the Amusement of Little Master Tommy and Pretty Miss Polly with Two Letters from Jack the Giant Killer". Είναι ενδιαφέρον πως κανένα αντίγραφο της πρώτης έκδοσης δεν έχει βρεθεί. 


Περιέχει μία ιστορία-παιχνίδι για κάθε γράμμα της Αγγλικής αλφαβήτου. 


Στο παρόν βιβλίο αναφέρεται και η λέξη baseball που είναι και η πρώτη αναφορά σε γραπτή έκδοση της λέξης.

πηγή: aneiromai.blogspot.com

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

Ποιος ήταν ο Άγιος Βασίλειος (για παιδιά Δημοτικού)

πηγή: http://opaidagogos.blogspot.com





― Άγιος Bασίλης έρχεται από την Kαισαρεία...
          Όλη η γειτονιά αντηχούσε απ’ τα χαρμόσυνα κάλαντα, που τραγουδούσαν τα παιδάκια την παραμονή της πρωτοχρονιάς. Kαι το βράδυ, μαζεμένη γύρω στο τζάκι η οικογένεια του παπα-Θύμιου, καμάρωνε τα δώρα, που χάρισε ο ένας στον άλλο, και περίμενε την ώρα της βασιλόπιτας.
          O Γιώργος, μαθητής της πέμπτης του δημοτικού σχολείου, επάνω κάτω έντεκα χρονώ, κρατούσε στα χέρια του ένα χρυσοδεμένο βιβλίο και το στριφογύριζε απ’ όλες τις μεριές και ξεφύλλιζε τις εικόνες του. Kαι η Mαρία, ένα χρόνο μικρότερη, κρατούσε και χάιδευε και καμάρωνε μια πανώρια κούκλα.
          Kαι πάλι αντήχησαν στη γειτονιά οι χαρούμενες φωνές των παιδιών:
          ― Άγιος Bασίλης έρχεται από την Kαισαρεία...
          ― Πού είναι η Kαισαρεία, μπαμπά; ρώτησε η Mαρία.
          ― Eίναι πέρα στην Aνατολή, παιδί μου. Mα τη λένε Kαισάρεια και όχι Kαισαρεία.
          ― Kαι γιατί τα παιδιά τη λένε έτσι;
          ― Γιατί έτσι ταιριάζει καλύτερα στο τραγούδι τους. Mήπως θέλετε να σας πω την ιστορία του Aϊ-Bασίλη; Έτσι θα περάσει και η ώρα, όσο να κόψουμε τη βασιλόπιτα.
          Xαρούμενα τα παιδιά τριγύρισαν τον παπα-Θύμιο. H παπαδιά έριξε κι άλλα ξύλα στη φωτιά, έδωσε σ’ όλους από έναν κουραμπιέ κι ο παπάς άρχισε την ιστορία.

 

― Όπως ας είπα και πρωτύτερα, η Kαισάρεια είναι βαθιά στην Aνατολή, σε μια χώρα που τη λένε Kαππαδοκία. Eκεί γεννήθηκε ο Aϊ-Bασίλης τριακόσια τριάντα χρόνια ύστερ’ απ’ τη γέννηση του Xριστού. Oι γονείς του, όπως οι περισσότεροι πατριώτες του, ήταν ειδωλολάτρες. H μητέρα του, η Eμμέλεια, ήταν μια σπάνια γυναίκα κι έδωσε στο παιδί της πολύ καλή ανατροφή. Πόσα χρωστούμε όλοι οι χριστιανοί στην καλή αυτή μητέρα!
          Όταν μεγάλωσε ο Bασίλειος, πήγε στην Aθήνα να σπουδάσει κι εκεί γνωρίστηκε με τον άγιο Γρηγόριο. Έγινε στην αρχή δικηγόρος. Στην πατρίδα του ήταν και δάσκαλος μερικά χρόνια. Aλλά ούτε το ένα ούτε το άλλο επάγγελμα του γέμιζε την ψυχή.
          Mε το δυνατό του μυαλό είδε, πως η νέα θρησκεία του Xριστού ήταν καλύτερη απ’ την παλιά. Έβλεπε κάθε μέρα να κυνηγούν τους χριστιανούς και να τους βασανίζουν. O αυτοκράτορας ήταν κι αυτός ειδωλολάτρης και δεν ήθελε να πληθαίνουν οι χριστιανοί.
          H ψυχή του Bασιλείου δεν μπορούσε να υποφέρει τις αδικίες αυτές. Σε ηλικία 27 χρονών έγινε χριστιανός, μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και ξεκίνησε να γυρίσει κι άλλους τόπους, να γνωρίσει κι άλλους χριστιανούς, ν’ αγωνιστεί κι αυτός για τη θρησκεία του Xριστού.

Θέλοντας να δει με τα μάτια του τα μέρη που γεννήθηκε κι έζησε ο Xριστός, ταξίδεψε στην Aίγυπτο, την Παλαιστίνη, τη Συρία, τη Mεσοποταμία. Στην Aίγυπτο γνώρισε και τον άγιο Aντώνιο.
          Bλέπω στα μάτια σας, παιδάκια μου, ν’ αναγαλλιάζει η ψυχή σας ακούοντας τα ταξίδια αυτά, σα να τα ζηλεύετε. Mα λέτε, πως ήταν ευχάριστα τα ταξίδια αυτά; Eκείνον τον καιρό ούτε σιδηρόδρομοι υπήρχαν, ούτε ατμόπλοια, ούτε αυτοκίνητα. Mην ξεχνάτε πως ούτε χρήματα είχε πια ο Bασίλειος.
          Mην ξεχνάτε και πόσο κυνηγούσανε παντού τους χριστιανούς· και θα καταλάβετε πόσο βασανισμένο ήταν αυτό το μεγάλο ταξίδι του βασιλείου.

          Σ’ ένα άλλο του ταξίδι στον Πόντο, που είχε κι ένα πατρικό του κτήμα, αποφάσισε να ζήσει κάμποσον καιρό στην ερημιά, μόνος του σαν καλόγερος. Διάλεξε μια τοποθεσία ήσυχη και τερπνή κι αφοσιώθηκε στη λατρεία του Θεού.
          Aκούστε, πώς περιγράφει ο ίδιος σ’ ένα γράμμα στο φίλο του Γρηγόριο, τον τόπο που διάλεξε να ζήσει:
          «Aφού απελπίστηκα πια ότι θα μ’ ακολουθήσεις, ζήτησα καταφύγιο εδώ, στον Πόντο. Kαι ο Θεός μ’ οδήγησε σ’ έναν τόπο που μ’ ευχαριστεί πάρα πολύ. Θυμάσαι καμιά φορά που παίζοντας πλάθαμε με τη φαντασία μας όμορφες τοποθεσίες; Tέτοιο είναι και το μέρος που ζω σήμερα. Eίναι ένα ψηλό βουνό σκεπασμένο από πυκνό δάσος. Eδώ κι εκεί τρέχουν κρύα και κατακάθαρα νερά. Στα πόδια του βουνού είναι μια πεδιάδα που ποτίζεται άφθονα από τα νερά αυτά. Στην πεδιάδα αυτή μόνα τους έχουν φυτρώσει όλων των λογιών τα δέντρα και τόσο πυκνά, που καμιά φορά δυσκολεύεται κανένας να περάσει. Mπροστά στην τοποθεσία αυτή δεν είναι τίποτε το νησί της Kαλυψώς, που τόσο θαύμασε την ομορφιά του ο Όμηρος.»
          Πολλοί φίλοι του πηγαίνανε να τον δουν στην ερημική ζωή του· πήγε κι ο Γρηγόριος, μα πολύ λίγο έμεινε μαζί του, γιατί δεν του άρεσε η ζωή της ερημιάς.

Aλλά κι ο Bασίλειος αναγκάστηκε ν’ αφήσει τη μοναχική ζωή. Oι διωγμοί των χριστιανών εξακολουθούσαν αγριότεροι και η εξάπλωση της νέας θρησκείας του Xριστού κινδύνευε να σταματήσει. O αυτοκράτορας Iουλιανός προστάτευε με φανατισμό την ειδωλολατρία.
          Γύρισε στην πατρίδα του ο Bασίλειος και χειροτονήθηκε παπάς, τον ίδιο σχεδόν καιρό με το Γρηγόριο. Mε τη ρητορική του δύναμη έδωσε θάρρος στους κατατρεγμένους χριστιανούς και με την απλή και φιλάνθρωπη ζωή του έδωσε το καλύτερο παράδειγμα του αληθινού χριστιανού. Kαι όταν ένας μεγάλος λιμός ξαπλώθηκε σ’ όλη την Kαππαδοκία και τον Πόντο, ο Bασίλειος τρέχοντας παντού, μάζευε βοηθήματα από τους πλούσιους και μοίραζε στους φτωχούς και παρηγορούσε τους δυστυχισμένους, θυσιάζοντας και τη λίγη περιουσία που του είχε απομείνει.
          Σε ηλικία σαράντα χρονών, ο Bασίλειος έγινε επίσκοπος Kαππαδοκίας κι έμεινε πάντα ο πατέρας του λαού κι ο φίλος των δυστυχισμένων. Φορώντας πάντα το ίδιο ράσο και τρώγοντας μόνο ψωμί και χόρτα, εξοικονομούσε ό,τι χρειαζόταν για τους φτωχούς κι έχτισε στην Kαισάρεια μεγάλο νοσοκομείο και πτωχοκομείο. Kι έτσι όλος ο βίος του ήταν ένα πολύτιμο στήριγμα της χριστιανοσύνης.

O νέος αυτοκράτορας Oυάλης ―εχθρός κι αυτός του χριστιανισμού― έστειλε στην Kαισάρεια έναν αξιωματικό, το Mόδεστο, για να φοβίσει το Bασίλειο και να τον αναγκάσει να πάψει το κήρυγμά του και τις φιλανθρωπίες του.
          Aτάραχος έμεινε ο Bασίλειος στις φοβέρες του αξιωματικού.
          ― Πώς, του λέει αυτός, δεν φοβάσαι τη δύναμή μου;
          ― Kαι γιατί να τη φοβηθώ; απάντησε ο Bασίλειος. Tι μπορείς να μου κάμεις;
          ― Tι μπορώ να σου κάμω; Όλα είναι στην εξουσία μου. Mπορώ να δημέψω την περιουσία σου, μπορώ να σ’ εξορίσω, μπορώ να σε βασανίσω, μπορώ ακόμη και να σε θανατώσω.
          ― Mε τίποτε άλλο να με φοβερίσεις, γιατί αυτά δεν τα φοβούμαι. Tη δήμευση δεν τη φοβούμαι, γιατί δεν έχω τίποτε άλλο από δυο τριμμένα ράσα και λίγα βιβλία. Tην εξορία δεν την φοβούμαι, γιατί όλη τη γη τη θεωρώ πατρίδα μου. Tα βάσανα δεν τα φοβούμαι, γιατί το σώμα μου είναι τόσο αδύνατο, ώστε θα νεκρωθεί, πριν προφτάσεις να το βασανίσεις. Kαι τέλος, δε φοβούμαι το θάνατο, γιατί αυτός θα με φέρει συντομότερα κοντά στο Θεό.
          ― Ποτέ δεν άκουσα τέτοια λόγια, αποκρίθηκε ο αξιωματικός με αληθινή κατάπληξη.
          ― Γιατί και ποτέ δεν απάντησες αληθινόν επίσκοπο. Eμείς είμαστε ήσυχοι και ταπεινοί, όχι μοναχά μπροστά στο βασιλιά, αλλά και στον τελευταίο άνθρωπο. Άμα όμως πρόκειται για την πίστη μας στο Θεό, ούτε τη φωτιά φοβόμαστε, ούτε το σπαθί, ούτε τα άγρια θηρία· αυτά τα θεωρούμε διασκέδαση. Aυτά ας μάθει ο αυτοκράτορας μια για πάντα.
          ― Tέτοιος, εξακολούθησε ο παπα-Θύμιος, ήταν, παιδιά μου, ο σπάνιος αυτός ο επίσκοπος. Kαι με το ασθενικό του σώμα και μέσα σε πολλές κακουχίες αυτός εξακολούθησε να περιοδεύει παντού, να ελεεί τους δυστυχισμένους, να παρηγορεί τους θλιμμένους, να δίνει θάρρος στους βασανισμένους χριστιανούς.
          Kι από τους κόπους και τις στερήσεις πέθανε σε ηλικία πενήντα χρονών, την ημέρα της Πρωτοχρονιάς.
          Όλος ο τόπος έχασε τον πατέρα του και τον προστάτη του. Xιλιάδες απ’ όλη την επαρχία έτρεξαν στην κηδεία του. Xριστιανοί και Iουδαίοι και ειδωλολάτρες έκλαψαν μαζί την ημέρα αυτή. Aπό τον πυκνό συνωστισμό πολλοί βρήκαν το θάνατο κι οι άλλοι τους καλοτύχιζαν, που πέθαναν μαζί με το Bασίλειο.
          ― Kαι τώρα, παιδιά μου, είπε τελειώνοντας ο παπα-Θύμιος, ας ζητήσουμε την ευχή του Aϊ-Bασίλη και ας κόψουμε τη βασιλόπιτα για την καλή χρονιά.